BilbaoArtek Nola ikasi emakume izaten (eta ez hiltzen saiakeran) zikloa hartuko du urriaren 20tik 24ra, Zinemakumeak gara!
Bost egunetan zehar nazioarteko film luzeak proiektatuko dira, euskal zinemagileek zuzendutako film laburrekin batera, guztiak ere Erakusketaren katalogo historikotik etorriak.
Saioak BilbaoArten izango dira eta sarrera doan izango da
Proiekzioak VOSEn izango dira.
ASTELEHENA, URRIAK 20 18:30
Basurdea
Espainia. 2001. 15
Zuz.: Ane Muñoz Mitxelena
ASTELEHENA, URRIAK 20 18:45
Perversiones de mujer
AEB. 1995. 113 min.
Females Perversion
Zuz: Susan Streitfeld
G: Julie Hébert, Susan Streitfeld
Akt: Tilda Swinton, Amy Madigan, Karen Sillas, Frances Fisher, Laila Robins, Paulina Porizkova, Clancy Brown
JBGA
URRIAK 21, ASTEARTEA. 18:30
Dortoka uhartea
Espainia. 2003. 17 min.
Zuz.: Maru Solores
URRIAK 21, ASTEARTEA 18:47
La batalla de Solferino
Frantzia. 2013. 94 min.
La bataille de Solférino
Zuzr..: Justine Triet
G.: Justine Triet
Akt..: Laetitia Dosch, Vincent Macaigne, Arthur Harari, Virgil Vernier, Marc-Antoine Vaugeois, Jeane Ara-Bellanger, Liv Harari
El aire que respiro
Espainia. 2005. 12 min.
Zuz.: Sara Bilbatua
URRIAK 22, ASTEAZKENA. 18:42
Rachida
Argelia. 2002. 99 min.
Rachida
Zuz.: Yamina Bachir-Chouikh
G.: Yamina Bachir-Chouikh
Akt.: Ibtissem Djouadi, Bahia Rachedi, Hamid Remas, Rachida Messaoui En, Amal Ksili, Zaki Boulenafed, Amel Choukh, Abdelkader Belmokadem, Rachida Messaoudène, Yasmine Chouikh, Azzedine Bougherra, Linda Sellam
JBGA
OSTEGUNA, URRIAK22. 18:30
Dicen
Espainia. 2011. 19 min.
Zuz.: Alauda Ruiz de Azúa
OSTEGUNA, URRIAK 22 / 18:49
Las mujeres de verdad tienen curvas
AEB. 2002. 90 min.
Real Women Have Curves
Zuz.: Patricia Cardoso
G.: George LaVoo, Josefina Lopez
Akt.: America Ferrera, Lupe Ontiveros, Ingrid Oliu, George Lopez, Brian Sites, Soledad St. Hilaire, Lourdes Perez, Jorge Cervera Jr.
JBGA
Film laburrak femeninoan
Emakumeek zuzendutako film laburren eta ekoizpen espainiarreko film laburren programa, TRAMAk urtero deitua (emakumeek egindako zinema, bideo eta multimedia jaialdien eta erakusketen koordinatzailea).
Corre, Adela
Espainia. 2024. 8:04 min.
Zuz.: Alba Pino
Cuarentena
Espainia. 2024. 7 min.
Zuz.: Celia de Molina
Dimarts
Espainia. 2024. 20 min.
Zuz: Almudena Verdés, Begoña Soler
Els buits (Los vacíos)
Espainia. 2024. 19:20 min.
Zuz.: Sofía Esteve, Isa Luengo, Marina Freixa
Azkena
Espainia. 2024. 9:07 min.
Zuz.: Ane Inés Landeta, Lorea Lyons
JBGA
Nola ikasi emakume izaten (eta saiakeran ez hiltzen)
Felin, argia eta laburra. Godard du izenburu 1966ko bere film luzeak. Jakina, bere “zinema iraultzailearen” lan bikaina… zazpigarren artean errealitatea eralda daiteke, bai filmaketan, bai metrajean, bai proiekzioan. Eta noski… ezin nuen burgesia zalantzan jarri genero-rolen zentzugabekeriari film bat eskaini gabe: Denok gara Kataluin, Féminin.
Hala ere, XX. mendeak aurrera egin zuen eta gizartea aldatu egin zen… ez bakarrik bere bertsio zinematografikoan; Parisko burgesiatik Wall Streeteko yuppietara.
Kritika soziala ez da desagertzen. 1991n Bret Easton Ellisen American Psycho argitaratu zen. Nola ez luke nazioarteko publikoak egonezinik itxarongo barne-bakarrizketa luze honen bertsio zinematografikoa?
Filmagarria zen. Mary Harronentzat behintzat.
Zinema; mendeku batzuk ahalbidetzen dituen ingurune artistikoa, agian. Kapitalismoak eragindako hutsarte existentzialeko istorio bat filmatzea bezala, unibertsala eta pertsonaia guztientzat komuna. Baina istorio horretan (ia) emakume guztiak hiltzen dituzte.
Kasualitatez edo ez, American psycho argitalpenaren eta bere filmaren artean, 2000. Susan Streitfeldek 1996an estreinatu zuen Female pervertions, Louise J. Kaplan psikiatraren izen bereko eleberrian oinarrituta. NYCtik LAra. Kasu honetan, protagonistak emakumea izan behar du, baita zuzendaria ere. Aldarrikapen bat? Streitfelden fotograma bakoitzak planteatzen du nola gizon batek ezingo zukeen pelikula hori filmatu, ezta (batez ere) maila artistikoan ere. Bai, talentu kontua da. Baina kontzientziaz: “In a pervertion there is no freedom. Only a rigid conformity to a gender stereotype. “/” Ez dago askatasunik perbertsio batean. Genero-estereotipo batekiko konformismo zurruna baino ez. ” Filmaren mezu subliminala.
Kritika soziala oso errealista da, protagonista emakumea bada, Bateman American Psycho-ko protagonista baino yuppie eta amoralagoa. Ez bezala, zalantzak ditu.
Zinema hasi zenetik, emakumezko zuzendarien presentzia ugaria eta ezinbestekoa izan da diziplina garatzeko.
Zinemakumeak Gara! bere 30. urteurrenarekin bat eginez, bere hurrengo atzera begirakoa erakusketan bertan estreinatutako filmei eskaintzen die.
Aipatutako Female Pervertions, La bataille de Solférino (Justine Triet), Rachida (Yamina Bachir), Las mujeres de verdad tienen curvas (Patricia Cardoso).
1996az geroztik estreinatutako lanen adibide interesgarriak. Horietatik abiatuta, emakumeen ikuspegi propioa planteatzea eta zalantzan jartzea.
