El jardín [Lorategia] (2005)
Kolorezko argazkia
85×103 cm
BA Bilduma
Erregistro Zk.: 2005.108.1
Hona hemen Naia del Castilloren obran behin eta berriz errepikatzen den ezaugarri bat: banalaren barruan berezia dena aurkitzea, eta egunerokotasunean gaiztoa dena aurkitzea. Subjektu pasiboaren eta aktiboaren arteko anbiguotasuna ukitzen du, eta giza ekintzak “gauzek” zehazten dituztela iradokitzen, bai eta, aldi berean, gauzok gizatasunak baldintzatzen dituela ere. Halaber, erabilitako materialen eta tekniken izaera subjektiboa eta intimoa aldarrikatzen du, gogoeta hori objektu eskultorikoaren, ekintza performatiboaren eta horien irudikapenaren konbinazioaren bidez eginda. Horrela, forma eta esanahia unitate banaezin gisa aurkezten dituzten piezak eraikitzen ditu.
Ofrendas y Posesiones seriea —bertan sartzen da irudi hau— estetika ilun eta barrokoa esploratzen duten argazki eta objektu/eskultura multzo batek osatzen du. Horietan, emakumeen presentzia eta absentzia jorratzen dira, harribitxi bihurtzen den gorputz bat ezkutatu eta mozorrotuta. Gorputzak, aldi berean, obraren euskarri gisa eta hura osatzen duten elementuak aktibatu, eraman eta okupatzen dituen agente gisa funtzionatzen du. Serie osoaren abiapuntua dira material preziatuen koloreak (El Jardín lanean ageri den errubi-gorria edo esmeralda-berdea, esaterako) eta bitxigintzako piezak (zilarrezko bendak edo eraztunezko zuhaitzak). Testuinguru horretan, gogoeta bat planteatzen da eduki eta metatzeko desioari buruz, bitxiak, kameuak eta barruan zerbait gordetzen edo babesten duten beste objektu batzuk erabiltzeari lotutako faltsukeria eta artifizioei buruz.
Hasierako lanekin elkarrizketan, El Jardín irudia arretaz egin da ispilu-joko baten bidez. Emakumearen gorputza harrapatuta agertzen da, paralizatuta eta mendeko, esfera intimo, emozional eta moral baten barruan. Obrak emakume burgesaren irudiari buruz espekulatzen du. Jasotzen duen ofrendaren oparotasunak zapaldu eta azkenean immobilizatu egiten du.