You Make Me Move (2016)
Bideoa. Kolore eta soinua,
3’44”
BA Bilduma
Erregistro Zk.: 2016. 334.1
Gure pantailetako grafiko, soinu eta mugimendu gisa ulertzen duguna azal mehe bat besterik ez da, eta haren azpian hizkuntzaren latitude ugari daude.
2016an Bilbao Arten egon zen bitartean, Irati Inorizak hizkuntza digitalaren birtestuinguratze, erreprodukzio, jabekuntza eta desplazamendu prozesuen inguruan lan egin zuen. Eguneroko ekintzak — kopiatu, itsatsi, transkribatu, editatu — adierazpen-keinu bihur daitezke, ingurune teknologikoan gorputzak duen presentzia erakusteko.
Artistak informazio-fluxua behatzeko eta desmuntatzeko praktika bat garatu zuen, artxibo digital bat sortuz, non hautatzeko, ebakitzeko, berrantolatzeko eta birkokatzeko eragiketak irakurketa- eta sorkuntza-estrategia bihurtzen ziren. Praktika horretan, itxuraz “ez-sortzaileak” ahalmen poetikoa hartzen zuen: erabaki bakoitzak, alde batera utzitako zati bakoitzak, zentzu- eta harreman-forma berriak sortzen zituen.
Prozesu horren barruan sortu zen You make me move, Bilbao Arte bildumaren pieza bat, gorputza erakutsi ezin zen herrialdeetan atletismo-ariketa baten emanaldiaren zati bat abiapuntutzat hartzen duena. Gorputzeko irudiak zeharkatzen eta ezkutatzen dituen geometria koreografia bisual bihurtzen da hemen, zentsura- eta erritmo-mugimendu, ezkutatzea presentzia modu berri bihurtzen duena.
Zer gertatzen da fitxategi digitalarekin lan egiten denean?
Nola eragiten diote irudi batzuek besteei, gorputz batzuek besteei, gure pantailen bilakaeran?
Zer gertatzen da irudi bat bere jatorrizko lekutik lekualdatzen denean?
Artxibo batekin lan egiteak aztarnen paisaia batean murgiltzea dakar: izoztu edo isilarazi diren denbora, testuinguru eta diskurtsoen zatiak. Irudi horiek jatorrizko ingurunetik aldentzean, hasierako esanahia aldatzeaz gain, irakurketarako eta gatazkarako aukera berriak sortzen dira. Birtestuinguratzeak jatorriaren autoritatea ezegonkortzen du, irudiak dokumentu neutroa izateari uzten dio, izan zenaren eta bihur daitekeenaren arteko tentsio-puntu bihurtzeko.
Bere ikerketak ekintzaren eta irudiaren arteko tentsioa jorratzen zuen, gorputzaren eta kodearen artekoa, eta [on/off] espazio zirkular bat proposatzen zuen, non keinu bakoitzak posizionamendu bat laguntzen zuen: munduan egoteko modu bat, errepikatzen, eraldatzen eta berriro hasten denaren bidez.
Irati Inoriza (Balmaseda, 1992). Euskal Herriko Unibertsitatean Artean graduatua (2015), bere prestakuntza osatzen du Brnoko Tomáque Ruller-ek zuzendutako Performance Estudioan (2013-2014). Bere lana ikus-saiakeraren eta ekosistema artistikoen eraikuntzaren arteko eremu batean kokatzen da. Testuinguruaren harremanen bidez, jarrera hartuz, eztabaida sortzen du gizabanakoa eta bere nortasuna, indibiduala nahiz kolektiboa, aldatutako gizarte batean eraikitzeari buruz. Espazioari buruz dituen lankidetza-harremanen emaitza ez da narrazio bat, baizik eta irudi- eta testu-gorputz bat, kultura garaikidearen funtsezko bi alderdi agerian uzten dituena: egoera jakin baten konplexutasuna eta irakurketa bakarrera mugaezintasuna, eta irudi batek duen gaitasuna, ez egoera bat irudikatzeko, baizik eta geure eraikuntza aztertzen laguntzeko. Horretarako, zatikatzeko, errepikatzeko eta jolasteko estrategiak erabiltzen ditu piezak sortzeko, bereziki bideo-performatikoak, errealitatearen aurrean forma poetikoarekin jaiotzen direnak.
