Erakusketa: ‘Aukera batzuk’ (zabor eta simulakrotik abiatuta)’ Miren Doiz

Bere obra piktorikotasunetik abiatzen da, gero horren mugetatik harago joateko, espaziotik hedatuz eta gertaera eta ikuslea txertatuz. Bere praktika artistiko propioa etengabe kuestionatuz, azken aldi honetan praktika eskultorikora hurbilduz, jarrera kritiko batez gure garaian merkantziekin/materialekin egiten den ekoizpen/suntsipen etengabearen aurrean. Artistak kalean aurkitutako eta berreskuratutako materialetik abiatuta lan egiten du. Material horrek oraingo gizartean gertatzen denari buruz hitz egiten digu, ikuspuntu politiko, sozial eta ekologikotik, hala nola etxebizitzaren inguruko espekulazioa eta diruzalekeria, etengabeko etxegabetzeak eta erreformak, hondakinen sorrera edo artistaren estatusa.

Unibertsitatean zegoenean, mihisea deseraikitzen hasi zen, pintura espazioan hedatzeko xedez. Bere bokazio piktorikotik abiatuta, pinturaren modu tradizionalak iraultzen saiatzen da, haren bidimentsionaltasuna gainditzea proposatuz, proposamen eskultorikoetara bideratuz. Bere jarduteko modu arrunta aldatuz, pintatzeko ikasi duen forma aldatuz. Pintura material bezala baztertuz, eta, kasu batzuetan, obra piktorikoak ekarriz, baina pintura erabili gabe, keinua eta pintzelkada ere ahaztuz. Beste batzuetan, pintura espazioaren gainean agertzen da zuzenean, pintura hedatuaren nozioa gogora ekarriz, kanpotik izan beharrean barnetik sentitzera gonbidatuz. Azken batean, pinturan bizitzea.

Zaborretik berreskuratutako elementuen erabilerak, elementu horiek formak garbitzearen edo sinplifikatzearen bidez landuz, birziklapen-prozesua ekartzen du gogora, ingurumen-arazoak eta alderdi ekologikoek sortutako kezka mahaigaineratuz. Pintura lehorraren eta ontzi gastatuen erabilerak ekonomia zirkular hori ekartzen du gogora, eta, artistak berak esan duen bezala, ‘daukadanarekin eta naizenarekin lantzea’ ekartzen du gogora, edo ‘neureaz arduratzea’. Artelan bihurtzen diren beira baztertuak, erraz eskuratzen diren material prekario edo pobreak, proiektuen garapenerako abiapuntu gisa erabiltzen direnak, eta baita euren funtzionaltasuna bizitza berri baten alde aldatzen duten elementu aurkituak ere.

Aukera batzuk (zabor eta simulakrotik abiatuta) obraren abiapuntua 2024. eta 2025. urteen artean Bilbon egindako egonalditik eratorritako obrak dira; izan ere, obra horietako abiapuntua artista prekario gisa zituen kezka pertsonalak ziren, munduan gertatzen denari dagokionez, ikuspuntu politiko, sozial eta ekologikotik begiratuta. Era horretan, kalean aurkitutako eta berreskuratutako materialaz baliatuz (Objet trouvé), gai hauek ditu hizpide: etxebizitzaren inguruko espekulazioa, erreformak, etxegabetzeak eta hondakinen sorrera, eta baita simulazioa eta gure ingurunean dugun inpaktua ere.