ARTE EDERREN FAKULTATEKO ERAKUSKETA ARETOA. EHU (LEIOA)
2025eko urriaren 20-31
2025eko udan, Mutur Beltzek berriz ere bildu zituen Karrantzako haranean artistak, artzainak eta auzokideak, ekintza bakar baten inguruan: irutea. Denbora, oroimen eta komunitatea irutea.
Erakusketak XI. Ondo Bizi Arte Egonaldiaren emaitzak biltzen ditu, non artea, lurraldea eta landabizitza
elkarri lotzen zaizkion sormen-bizikidetza batean. Parte-hartzaileak honako hauek zian ziren:
Niño de Elche, Ernesto Artillo, Regina Quesada, Marie Isabelle Poirier Troyano eta Patrick Fossey, Karrantzako emakumeen abesbatzarekin, Abestiko Lagunak, bertako komunitatearekin batera.
Programaren osagarri izan ziren “Arte eta Artzaintza” jardunaldiak, non parte hartu zuten Elena Fabeirok (Galiziako Artisautza Fundazioa) eta Mariano Gómezek, Karrantzako ardiaren kontserbazioan erreferente den albaitariak.
Niño de Elche artistak Padre Mío proiektua garatzen jarraitu zuen Karrantzan, emakumeen abesbatzarekin batera grabatutako pieza berri baten bidez, etorkizuneko binilo baten B aldea izango dena, zurrón formatuan eta Mutur Beltzekin elkarlanean argitaratua. Pieza honek bere familia-oroimena osatu zuten lanbideei omenaldia egiten die, bereziki bere aita artzainari, antzinako ile-moztaileari.
Ernesto Artillok Manto Batera aurkeztu zuen, eskuz eta elkarrizketez ehundutako obra kolektiboa, josteko ekintza fede partekatu eta horizontalaren keinu bihurtuz.
Regina Quesadak, Harria lanarekin, haraneko harrien isilpeko hizkuntza aztertu zuen, cromlech eta baratzetatik abiatuta marraztuz, arnasa zaharren antzera, denboraren aztarna lurrean idatzita balego bezala. Bestalde, Marie Isabelle Poirier Troyanok eta Patrick Fosseyk Reminiscencia garatu zuten, Karrantzako artilez eta tokiko egurrez egindako instalazio arkitektoniko eta ehungarria. Lanak paisaiaren oroimen mineralaren inguruko gogoeta proposatzen du, materiaren, argiaren eta lurraldearen arteko elkarrizketa modura.
Erakusketa bideo-elkarrizketa sorta batekin osatzen da, non artistek eta parte-hartzaileek sormenprozesuaren eta artearen eta lurraldearen arteko elkarrizketaren inguruan hausnartzen duten.
Mutur Beltzen interesatzen zaigu sormen garaikidea landa-testuinguruan kokatzea, arraza autoktonoen, material tradizionalen edo bizitzeko moduen desagerpenari erreparatuz.
Erakusketa baino gehiago, Ondo bizi haria iruten jarraitzeko modu bat da.
